Uit het antwoord op een parlementaire vraag, gesteld door Dirk Van der Maelen, blijkt dat het aantal Belgische belastingplichtigen dat spontaan een buitenlandse rekening heeft aangegeven in twee jaar tijd verdubbeld is. ‘Internationale fiscale samenwerking loont, ondanks het wanbeleid van minister Reynders.' zegt de sp.a'er.

In 2004 maakten bijna 52.000 mensen melding van een buitenlandse rekening, in 2006 meer dan 104.000. De sterke toename is te wijten aan de invoering van de spaarrichtlijn in 2005. Daardoor zijn banken in de EU verplicht om hun lokale fiscus in te lichten telkens ze intresten uitbetalen aan buitenlanders. De belastingdienst brengt vervolgens het ministerie van Financiën van het land van de spaarder op de hoogte. Dirk Van der Maelen: "Blijkbaar hebben heel wat mensen hun buitenlandse spaarrekening aangegeven om de fiscus voor te zijn. Het is duidelijk dat internationale samenwerking een belangrijk preventief effect heeft."
 
Het preventief effect is een opsteker, maar het eigenlijke doel van de spaarrichtlijn is de fiscus in staat stellen belastingplichtigen op te sporen die hun buitenlandse rekening niet aangeven. In 2007 ontving de Belgische belastingadministratie 235.008 inlichtingen over buitenlandse intrestinkomsten van Belgische belastingplichtigen. De cijfers dienen voorzichtig geïnterpreteerd te worden[1], maar het verschil met de 104.000 aangiften is opvallend. Heel wat Belgen vergeten dus nog steeds hun buitenlandse rekening aan te geven. Het is de taak van onze belastingsdienst om dat na te gaan en recht te zetten, op basis van de verkregen buitenlandse inlichtingen.
 
‘Reynders maakt er een knoeiboel van en geeft geen zier om een correcte inning' zegt Van der Maelen. Reeds in juli 2006 ontving de Belgische fiscus 159.000 inlichtingen over buitenlandse spaarrekeningen, maar die informatie is bijna twee jaar ongebruikt blijven liggen. ‘Pas nadat ik in april 2008 aan de alarmbel trok werden de inlichtingen doorgestuurd naar de lokale controlecentra.' Aangezien het intrestgegevens betreft sedert 1 juli 2005, dreigt nu de verjaring.
 
sp.a pleit voor een correcte inning van de belastingen. Het is maar eerlijk dat binnen- en buitenlandse spaarinkomsten op dezelfde manier worden behandeld. De meeropbrengst van een correcte inning wil sp.a gebruiken om belastingen op lage- en middeninkomens te verlagen.

[1] Een belastingplichtige kan meerdere buitenlandse rekeningen hebben. 235.000 meldingen staat dus niet gelijk aan 235.000 personen. Anderzijds moet al wie een buitenlandse rekening heeft, van gelijk welke aard en in gelijk welk land, die rekening aangegeven. De spaarrichtlijn voorziet alleen in de uitwisseling van inlichtingen mbt intrestinkomsten en blijft beperkt tot de landen van de EU.