Minister van
Buitenlandse Zaken, Steven Vanackere, heeft de beleidsconclusies uit zijn
missie naar Centraal-Afrika op 3 februari in de Kamer toegelicht. Dirk Van der
Maelen feliciteert de minister voor zijn assertieve aanpak in Burundi en
Rwanda, maar betreurt de stilzwijgende houding in Congo: "Hierdoor ontneemt onze regering
zuurstof aan de hervormingsgezinden."
Over het Rwanda
en Burundi-beleid heeft Van der Maelen niets aan te merken: "Vanackere gaf kritische
commentaren in kranten en op sleutelmomenten. Ook onze ontwikkelingssteun is er gekoppeld aan meetbare inspanningen voor mensenrechten en tegen corruptie. Zo'n
houding zou ook passen in Congo, maar blijft helaas uit."
Minister
Vanackere streeft kost wat kost naar normalisatie van de relaties met Kabila.
Zo boeken we de beste resultaten, luidt het. De sp.a-er repliceert: "resultaten
komen pas tot stand via interne hervormingsprocessen. Die interesseren Kabila
geen moer. Door de rol van grijze muis te spelen, verzwakt de Belgische regering
de democratische tegenkrachten in Congo." Daarom roept Van der Maelen met klem op
om:
1) de koning niet
naar de onafhankelijkheidsfeesten te sturen omdat Kabila het koningsbezoek zal vertalen
als een bewijs dat zijn presidentschap goed loopt. "Dit zou een nekslag geven iedereen
die het lot van de 60 miljoen Congolezen probeert te verbeteren.", aldus het kamerlid.
2) aan te
sluiten op een gecoördineerde Europese strategie. "Als men voor Congolezen iets
wil doen, dan moeten diverse spelers hun enorme bilaterale belangen overstijgen
en in complete eenheid ( met inbegrip van China) Kabila dwingen tot goed
bestuur. Congo bezoeken nadat de Congolese regering het visum van een
Europees commissaris intrekt, wekt de indruk dat ons land zich afzondert van
een Europees gecoördineerde benadering.", zegt de sp.a-er.
Tot slot, vraagt
Van der Maelen zich af waarom Vanackere voor fluisterdiplomatie kiest in Congo en voor
microfoondiplomatie in Rwanda en Burundi: "'Fluisterdiplomatie is goed voor de
normalisatie van de relaties met Congo, maar slecht voor het broodnodige hervormingsproces.
Vanackere zet zijn microfoon af wanneer hij in Congo vertoeft, maar zet ze aan
zodra hij in Burundi en Rwanda is. Zou de afwezigheid van zakelijke belangen en
diplomatiek prestige daar iets te maken mee hebben? Ons Centraal-Afrikabeleid
moet hervormingsprocessen steunen die ten dienste staan van de bevolking."
