De regering holt de anti-witwaswet uit. De meldingsplicht van cijferberoepen wordt afgezwakt tot de meldingsplicht die geldt voor advocaten. De cijferberoepen krijgen dus hetzelfde beschermde statuut als advocaten: ze moeten alleen melden indien zij actief meewerken aan of zich engageren in constructies. Volgens Dirk Van der Maelen (sp.a) is dit een serieuze stap achteruit in de strijd tegen grote fiscale fraude.

"In de eerste plaats wil ik opmerken dat het hier geen gewone huis-, tuin-, en keukenfraude betreft, maar wel 'ernstige en georganiseerde fiscale fraude'. Dergelijke fraude zouden boekhouders, revisoren, notarissen en belastingconsulenten niet meer moeten melden tenzij ze er zelf bij betrokken zijn. Wie gaat er nu fraude melden waar hij zelf bij betrokken is? Als dit er door komt, dan bestaat er de facto geen meldingsplicht meer voor cijferberoepen. Hiermee wordt de huidige regering de doodgraver van het preventieve luik. Inzake fraudebestrijding is dit een serieuze stap achteruit"  zegt Van der Maelen. 

Nog even meegeven:  de witwaswet bestaat sinds 1993 en sindsdien is er door advocaten nog geen enkele melding wegens fiscale fraude bij de CFI gebeurd. Bovendien wordt de afzwakking van de meldingsplicht voor cijferberoepen helemaal niet opgelegd door de derde witwasrichtlijn. De omzetting van de richtlijn dient dus gewoon als alibi.  
 
Naast het preventief luik is er ook het repressief luik. Het repressief luik (art. 505 Sw) werd in 2007 afgezwakt tot het witwassen van de gelden voortkomend van "ernstige én georganiseerde fiscale fraude". Tegelijkertijd werd het preventief luik versterkt door middel van concrete indicatoren. Het smaakt wel bijzonder bitter om te merken dat die versterking van het preventief luik nu een dode mus zou worden. Wie is er immers beter geplaatst dan de boekhouder of belastingconsulent om witwassen van fiscale fraude aan de hand van die indicatoren te melden? En dat met een regering die een staatssecretaris voor de fraudebestrijding heeft.
 
In plaats van de meldingsplicht af te zwakken zou men beter werk maken van de controle van de opvolging van de meldingsplicht. Uit het jaarverslag van de CFI (2007) blijkt dat vastgoedmakelaars 2 meldingen hebben verricht en notarissen 130. Indien men weet dat 75% van de meldingen van notarissen betrekking hebben op vastgoedtransacties dan klopt er toch iets niet. Ook wat de cijferberoepen betreft is er op dat vlak nu al een probleem: slechts 13 meldingen voor bedrijfsrevisoren en 27 voor de boekhoudkundige en fiscale beroepen. Voor beroepen die dagelijks met bepaalde fenomenen worden geconfronteerd is dit zeer pover. Als men de meldingsplicht voor de cijferberoepen nog afzwakt blijft er, zoals gezegd, niets meer over van het preventieve luik.
 
Tenslotte pleit Van der Maelen voor 'tax shelter disclosure'. Fiscale constructies die erop gericht zijn de Brepols doctrine in de praktijk te brengen, zouden verplicht moeten worden voorgelegd aan de Dienst Voorafgaande Beslissingen. De goedgekeurde constructies krijgen een referentienummer dat belastingplichtigen vermelden op hun aangifte. Zo heeft de belastingplichtige zekerheid dat zijn fiscale optimalisatie volgens de regels van de kunst is. Dit systeem bestaat reeds in heel wat landen.